بلدنا كفر المحروسة بلد صغيرة لكن فيها العجب، الواحد كل يوم بيشوف قصص و حكاوى ده غير اللى عشناه و شفناه بنفسنا، من ايام العمدة عتريس الظالم لحد العمدة سباخ ، فى يوم هادى من ايام ربنا ظهر عتريس و رجالته من ستين سنة و بركوا ع الكفر و حاصروا دار العمدة وسيم و راسهم و الف سيف لا يشيلوه من العمودية، الراجل حاول يدوحر معاهم ما نفعش لانهم حاصروا رجالته و خدوه على خوانه، و خيروه يا اما يسيب الكفر و يرحل يا اما ياخدوا روحه ، فقالك اسيبها لهم و انفد بجلدى، و من ساعتها و عتريس هو العمدة، لملم رجالته من كل الكفور اللى حوالينا و من الجبل و هاتك يا ارهاب و تخويف فى خلق الله و ما كانش اى حد يجرؤ يعمل اى حاجة الا باذنه، لكن كان عقدته الوحيدة فؤاده اللى رفضت تتجوزه رغم جبروته و قوته، و جت ساعة سوداء ع الكفر لما عصابة كفر ابو سليم اللى جنبنا هجمت ع اليمة الشرقية بحرى الكفر و سيطروا عليها و راحوا لامين كل الرمل اللى فى الكفر و عملو جبل كبير بيننا و بينهم ، ساعتها عتريس و رجالته اتمسح بيهم الارض و بانوا على حقيقتهم ، عتريس حاول يضحك على اهل الكفر و يلبسها لرجالته خصوصى الشاويش عبد العال اللى ساب الخدمة و اشتغل فى منصر عتريس ، بس ما حدش صدقه و قالوا له لو انت راجل يلا بينا كلنا كده هيلا بيلا نرجع ارضنا، و مات عتريس و جه من بعده العمدة بركات ، و ده كان راجل طيب و حاول يصلح اللى دمره عتريس و لم رجالة الكفر عشان ياخدوا حقهم من كفر ابو سليم و قعدوا يجهزوا نفسهم لحد ما فى يوم راحوا هاجمين على كفر ابو سليم و رنوهم علقة و عدوا الجبل اللى عمله ولاد ابو سليم و رجعوا ارضهم و عملوا صلح مع ولاد ابوسليم عشان ما حدش يتعرض للتانى، بعديها العمدة بركات لقى الدنيا خربانة فى الكفر من جوه و لسه فى ناس بتحامى لعتريس و جبروته فقالك اصلت عليهم الشيخ الجبلاوى و المشايخ الجداد و هما يخلصوا عليهم ، و فضل المشايخ يعيثوا فى الكفر و الحبل سايب لهم ع الغارب لحد ما خربوه و الناس رجعت لورا مش لقدام و فى يوم اغبر هجموا على العمدة بركات و خلصوا عليه، بعديها ما كانش فى غير العمدة سباخ، راجل بتاع شغل و من رجالة العمدة بركات و كان ملازمه فى كل كبيرة و صغيرة، هب قعد العمدة سباخ و خد العمودية و برك ع الكفر، سيب كل حاجة زى ما هى ، احنا عاوزين استقرار يا رجالة ، اوعى تشتغل لا تغلط، و عنها من ساعتها و الكفر وقف محلك سر و الدنيا كلها بتجرى حواليه و العمدة سباخ لسه فى العمودية و جاب ابنه شهبور معاه و قالك عايزين نطور الكفر و نعمل فكر جديد ، كل ده كوم و كريه الظالمى شيخ الغفر اللى بيظبط كل حاجة للعمدة سباخ و بياخد باله من مصالحه و شغال ضرب و تعذيب فى اهل الكفر لو حد فيهم فكر انه ينطق كلمة او حتى يوصل للعمدة سباخ، و كل مدى و شيخ الغفر بيزداد جبروته و سباخ ما يقدرش يجى جنبه لانه حاميه و بيظبط له اهل الكفر ، و كريه الظالمى ده كان فى الاصل من البصاصين و العسس و فضل يدحلب و يلف لحد ما شيخ الغفر اللى قبله خلع فى حادثة زريبة المواشى اللى قام بيها ولاد البنا من كام سنة و جه كريه الظالمى للعمدة سباخ و قاله انا كنت عارف كل حاجة يا عمدة و اتبسط منه و عينه شيخ الغفر و من ساعتها و هو بارك على الكفر ما فيش حد بيتنفس و لا بيتكلم و لا يعمل اى حاجة و حشر مناخيره فى كل كبيرة و صغيرة حتى البيانولا و صندوق الدنيا و اى حدوته لازم تعدى عليه هو رجالته الاول لا يكون فيها حاجة تزعل العمدة سباخ، و هانروح بعيد ليه ما لسه مانعين حدوته للمدندش قال عشان فيها مألتة على الغفر، و كملت بقى لما ولاد الكلب رجالته هجموا على الواد شرباش اللى كان قاعد فى قهوة بحرى الكفر بيتكلم مع صحابه و دخلوا غفر كريه يشدوا المكان و رصوا الناس طابور ، قام الواد شرباش ما عجبوش الكلام ما هو واد فالت و متعلم و بيتفرج ع التليفزيون و يشوف ازاى اهالى الكفور التانية عايشين، قام انسحب من لسانه و قالهم كن ايدك انت و هو ما حدش ليه حاجة عندى، راحوا ملمومين عليه و هاتك يا ضرب و تشليت لحد ما الواد يا عينى مات، بعديها كريه الظالمى و لا حد همه طلع بعد صلاة الجمعة على اهل الكفر و قالهم يا رجاله الواد ده ما كانش كويس و كان بيشرب ممنوعات و لما رجالتى شافوه ضربهم و جرى منهم و كان معاه شنطة ممنوعات هايضيعكوا بيها يا اهل الكفر، انى خايف عليكوا يا ناس عشان كده ريحتكوا منه و من شره، اللى ما يعرفوش كريه الظالمى ان و لا واحد من اهل الكفر مصدقه هو و رجالته بس طبعا العمدة سباخ مش هايقدر يجى ناحيته لانه محتاجه، اه يا بلد عاوزة الحرق بقى كده تشكوا فى حبيبكوا كريه الظالمى ؟ ده هو اللى بيخاف عليكوا و عارف مصلحتكوا، و للحكاية بقية مع العمدة سباخ و شيخ الغفر
